Dzisiaj jako prezes Instytutu Nowoczesnej Edukacji zostałem ambasadorem zmiany modelu nauczania, podnoszenia rangi pracy nauczyciela, ale także zmiany jego metod nauczania.
Kiedy słyszę, że mamy dość ciągłych zmian to ciśnie mi się na usta odpowiedź, że współczesny świat szybko się zmienia, w związku z czym wymaga stale nowych umiejętności m.in. umiejętności dostosowania się do tych zmian, ich akceptacji, a nawet stawania się liderem zmian. Kiedy jesteśmy nauczycielami to automatycznie jesteśmy przywódcami, dobrymi lub złymi. W naszych rękach jest moc i siła: zarazimy albo zrazimy.

Dryden i Vos podają sześć podstawowych zasad właściwego nauczania:

1.Właściwa atmosfera:

• Odpowiednie urządzenie sali
• Dobry nastrój nauczyciela i uczniów
• Afirmowanie, skupienie, ukierunkowanie uwagi
• Ustalenie oczekiwanych rezultatów i celu: „co z tego mi się przyda?”
• Wizualizacja celów
• Traktowanie błędu jako informacji zwrotnej
• Przygotowywanie plansz peryferyjnych

2.Właściwy sposób prezentacji:

• Stworzenie ogólnego obrazu danej dziedziny, również dzięki rozmaitym wycieczkom
• Dostosowywanie wykładu do różnych stylów uczenia się i wszystkich rodzajów inteligencji
• Rysowanie, tworzenie Map Skojarzeń, wizualizacja
• Aktywne i bierne koncerty muzyczne

3.Przemyśl to:

• Twórcze myślenie
• Myślenie krytyczne – rozumowanie, analizowanie, refleksja
• Twórcze rozwiązywanie problemów
• Zaawansowane techniki zapamiętywania pomagające przechować informacje w pamięci długotrwałej
• Myślenie o myśleniu

4.Aktywizacja dostępu do przechowywanych w pamięci informacji:

• Używaj ich i ćwicz
• Stosuj gry i skecze, prowadź dyskusje i zabawy z uwzględnieniem wszystkich stylów uczenia się i rodzajów inteligencji

5.Stosuj nowo zdobytą wiedzę:

• Stosuj ją poza szkołą
• Wykonuj to czego się nauczyłeś
• Zamień uczniów w nauczycieli
• Połącz nowe wiadomości z tym co już wiesz

6.Powtarzaj, oceniaj, świętuj:

• Zdaję sobie sprawę z tego co wiem
• Ocena własna, rówieśników, nauczyciela
• Ciągłe powtarzanie

Obecny system został skonstruowany na potrzeby Ery Industrialnej, w której pracownicy znali swoje miejsca, byli trybikami w maszynie. Teraz musimy przygotować uczniów do świata, w którym ceni się kreatywność, indywidualność, inicjatywę. Szkoła musi być bliska światu, w którym żyją uczniowie, a proces nauczania musi być zindywidualizowany. A zatem czas na zmianę, czas na rewolucję w uczeniu.